نکات برجسته ی درس:

۱-نخستین ابزار پیدایش ادبیّات، زبان است.

۲-زبان، عامل انسجام و وحدت همه ی اقوام یک سرزمین است.

۳-زبان هر جامعه در هر دوره ای، نماینده ی فکر و فرهنگ همان روزگار است.

۴-اصولاً کلید شناخت هر ملّتی، ادبیّات آن ملّت است.

۵-ادبیّات انقلاب، آیینه ی انقلاب است و در درون مایه و محتوای آثار و افکار پدید آمده است و عشق، شور، رادمردی، دین باوری و ایثار در آن موج می زند و آرمان های انقلاب اسلامی را در خود جای داده است.

  دانش های زبانی و ادبی:

 نکته ی اوّل

 جمله از نهاد و گزاره تشکیل می شود.

 نهاد: قسمتی از جمله است که در باره ی آن خبر یا توضیحی گفته می شود ، نهاد معمولاًدر اوّل جمله می آید.

گزاره: همان خبر یا توضیحی است که در مورد نهاد گفته می شود.گزاره قسمت های مختلفی (مانند مفعول،مسند،متمّم،فعل و. . .)را در بر می گیرد؛امّا فعل مهم ترین جزء گزاره است.

فعل معمولاًدر پایان جمله آورده می شود.

مثال: دین اسلام ، روح تازه ای در ایرانیان دمید.

            نهاد                     گزاره

 ویژگی های فعل:

۱- زمان:گذشته (ماضی )، حال (مضارع)،آینده (مستقبل). رفتم (ماضی)- می روم (مضارع)- خواهم رفت (مستقبل)

۲- بن (جزء ثابت):

الف) بن ماضی: با استفاده از ضمیر او و شکل ساده ی گذشته ی فعل به بن ماضی دست می یابیم.مثال: می رفتیم که می شود او رفت. بنابر این بن ماضی آن، (رفت) است.

ب) بن مضارع: فعل را به صورت امر به کار می بریم و سپس ب امر را حذف می کنیم.مثال: برو که پس از حذف ب بن مضارع که رو می باشد به دست می آید.

۳- شناسه (جزء متغیّر): ( شخص و شمار فعل را نشان می دهد.)

 در فعل های ماضی:   ــَ م   ،   ی   ، ـ ، یم  ،  ید  ،   ــَ ند  ( فعل های ماضی سوم شخص مفرد شناسه ندارند، مانند خورد، نوشت )

 در فعل های مضارع :    ــَ م   ،   ی   ،   ــَ د   ،   یم   ،   ید   ،   ــَ ند

۴- شخص: اوّل شخص، دوم شخص، سوم شخص

۵- شمار: مفرد، جمع

مثال: رفتیم: ( زمان: ماضی)، ( بن: رفت)، ( شناسه: یم)، (شخص: اوّل شخص)، (شمار: جمع) 

 نکته ی دوم

کلمه ها و جمله ها و نوشته ها مانند ظرف هایی هستند که فکر و باور نویسنده را در خود جای می دهد.